"Ulaanbaataarin Udesh"

好喜歡這首歌，雖然是漢語歌蒙文翻唱，
可是好喜歡他唱得，淡淡的哀傷的感覺。
漢語的歌叫〈烏蘭巴托的夜〉，音色就沒那麼喜歡了。

--
Улаанбаатарын үдэш

Ээрэм талын сэвэлзүүр салхи
Эцэж ядраад амарсан ч юмуу
Амраг хосын яриа сонсохоор
Амьсгаа даран чагнасан ч юмуу

Улаанбаатарын үдэш намуухаан, намуухан
Учиралын болзоонд залуус яаруухаан

Ханш нээсэн дөлгөөн хаврын
Хайраа илчилсэн дулаан орой
Халуун мөрөө түшилцэн налаад
Ханашгүй цэнгэл амсан суухад

Улаанбаатарын үдэш намуухаан, намуухан
Учирсан хоёрын яриа эедүүхэн

Охь тэнгэрийн одод үржээд
Орон байрын гэрэл цацраад
Ижил хосын өргөө гэрээс
Итгэл баярын аялгуу дуурснаа

Улаанбаатарын үдэш намуухаан, намуухан
Угтах ирээдүй нь даанч яруухаан

I am not merely human

這個網誌底下有一首詩，
是Lisa Fink從蒙文翻譯過來的。
很喜歡他的意境，所以就貼過來。
原文出自詩人L. Olziitogs的書"The Practice of Loneliness"(Ганцаардлын Дасгал)。

'Би хүн л биш'

Уулыг хараад би уул гэдгээ мэддэг
Униар мананг ажаад үүл гэдгээ мэдэрдэг
Бороо шивэрсний дараа өвс гэдгээ сэрдэг
Богширгоны жиргээ эхэлмэгц өглөө гэдгээ санадаг

Би хүн л биш

Од дүрэлзэхийн цагт харанхүй гэдгээ мэддэг
Охид нимгэлээд эхэлмэгц хавар гэдгээ санадаг
Ертөнцийн хүн бүрээс гагц хүсэл л үнэртэхэд
Ерөөс амгалан зүрх минь загасных болохыг ойлгодог

Би хүн л биш

Өнгө өнгийн тэнгэр дор аугаа их ХООСОН,
Өнөөдрөөс эхлээд би, зөвхөн...

--
I look at a mountain and know that I am mountain
I observe mist and perceive that I am cloud
After rain sprinkles I sense that I am grass
As soon as the sparrow's twittering begins, I remember
that I am morning

I am not merely human

When a star flares up I know that I am darkness
As soon as girls shed their thick winter clothes, I remember
that I am spring
When I smell only longing from every person in the universe
My ever more tranquil heart understands that it is a fish's

I am not merely human

Under a multi-colored sky the immense VOID,
From today on I, only…

交換生

終於是底定了。
今年鬧得風風雨雨，不過其實沒有很注意這些事。
有點糟糕，應該多留意這些。

先關懷身邊的事物，以後才會關懷社會。

反正是沒有意外的拿到入門票，
等期末結束、山爬完，要好好開始讀書蒐集資料了。
早上昏沈中接到國際事務處的電話，
說是甄選上蒙古的同學們要跟副處長約談，
確定去的意願。
我應該沒什麼問題了吧，去泡茶聊天吧。

話說為了交報告弄的這個blog，居然耗掉我一個下午。
blogger愈來愈漂亮了，可是也愈來愈吃系統。
好像是永遠無法兩全的問題呀，唉。